Kızım Nisan'ın Anısına. Seni Hep Çok Seveceğim !

Hakkımda

Hakkımda

Ben Latife Acar. 16 yıllık öğretmenim. On yıldır Bodrum’da yaşıyorum. Kitapları çok seviyorum. Özellikle roman ve söyleşi kitapları en sevdiğim türlerin başında geliyor. Okumanın insana kattığı değerlerin bilincinde olan bir eğitimciyim. Yaşadıklarım modernleşme yolunda ilerleyen toplumlarda asla olmaması gereken olaylardı. Bir eğitimci olarak ben bana yaşatılanlardan çok ama çok utandım. Hem okuyan kesimimizden hem hayatımızı emanet ettiğimiz insanlardan hem de evlatlarımızı yetiştirememiş olmaktan. Ne mi oldu?

38 yaşında evlendim. 39 yaşında ise hamile kaldım. 42 yaşında bir beyle 39 yaşında bir bayanın oldukça geç kurdukları bu aileye bir can katılacak olması bizi çok ama çok mutlu etti. Bebeğimizin yaşa bağlı olarak oluşabilecek onlarca riske rağmen sağlıklı olduğunu öğrendiğimizde ise sevinçten havalara uçtuk.  Kendime son derece dikkat ederek hamileliğim 6. Aya kadar geldi. 04.06.2016 tarihinde ağrılarım başladı. 2 hastane (bir tanesi özeldi) 3 kadın doğumcuya hatta 2 kere acile gittiğim halde bu doktorların beni doğru düzgün muayene etmemesi neticesinde 6 ay 5 günlükken bebeğimi normal doğumla dünyaya getirdim. (Belki de doğum önlenebilirdi.) Kızımız Leyla Nisan bu fani dünyada sadece 2 gün yaşayabildi. 06.06.2016 tarihinde kalbine yenik düşerek vefat etti.

Kızım Leyla Nisan burada evime yakın bir yerde Bodrum’un bir köy mezarlığında bir armut ağacının altında yatıyor. Tarif edilemeyen bir acı yaşıyorum. Hamileliğim boyunca hep kendisini hayal ettim. Ona okuyacağım kitapları, ona yapacağım kitaplığı, mezuniyetlerini, büyüdüğünde onu istemeye gelecekleri günü, düğününü, birlikte kahve içişimizi… Oysa şimdi bir mezarı ziyaret ediyorum. Çok ama çok can yakıcı… Ben artık eski ben değilim. Kalbimin en derininde bir yer hep ama hep sızlıyor. Gözlerime kadar ulaşıyor sızısı… Onun adının bir mezar taşından daha çok şey ifade etmesi için adını yaşatacak bir şey yaptım. Bu siteyi ona okuyacağım kitapları, onun okuyacağı kitapları, kitaplığında okunmasa bile duracağı kitapları düşleyerek kurdum. Onun asla okuyamayacağı kitapları olacak şimdi… Onun sahip olabileceği kitapları ben alıp ben okuyacağım. Bu sayede o yukarılardan annesinin bu dünyada onun için bir şeyler yaptığını görecek. Okuduklarımı bu sitede yayınlayacağım. Bu sayede başka anneler kendi çocuklarına kitap alırken buradan yararlanabilecekler.

Ona iki günlük annelik yapsam bile o benim çocuğum, kıymetlim. Hiçbir zaman büyüyemeyeceği için sadece çocuk kitapları okuyacağım. Siz bu siteye her girdiğinizde NİSAN ismini her okuduğunuzda benim kızım hayat bulacak.

Böylece kızım çok güzel bir şeye, öğretmen olan annesi gibi eğitime hizmet etmiş olacak. Maalesef ki sadece adıyla… Kızım Leyla Nisan seni çok ama çok seviyorum ve her gün daha çok özlüyorum. Sana ancak böyle hayat verebildiğim için ne olur beni bağışla…

Beni okuduğunuz için sonsuz teşekkürler. Kendim, kızım ve ailemiz adına…

Not: (Yazım hatası yaparsam şimdiden tüm ziyaretçilerimizden af dilerim. Beni bağışlarsanız çok ama çok mutlu olacağım)